انها که به کربلا میروند می بینند که جنگ   با پیروزی یزید پایان گرفته و بر صحنه ی جنگ ، ارامش مرگ سایه افکنده است .اما می بینند که بر قبه ی ارامگاه حسین ، پرچم سرخی در اهتزار   است.

بگذارید این " سالهای حرام " بگذرد !

می خوام از قیام حسین بنویسم. بدون هیچ ذهنیتی از حسین ،نه به عنوان کسی که حسین رو به عنوان امام قبول داره و نه به عنوان یک معصوم.بلکه دارم از نگاه یک انسان بدون تعصب به حسین  مینویسم .

هزارو چهار صدساله مردم دارن واسه حسین عزاداری می کنن ، و این همه تبلیغات و هزینه برای کسی که حتی نمیدونن برای چی قیام کرده ؟ اصلا نمی شناسن کی بوده؟! هدفش از این قیام چی بوده؟

خیلی از اینا که دارن برای حسین عزاداری میکنن براش قربونی میکنن و احسان میدن به خاطر اینکه دردمند هستن و امام حسین رو فقط برای رفع حاجت می خوان و اصلا کاری ندارن چرا قیام کرد و شهید شد؟!

وقتی از حضرت زینب می پرسن که در کربلا چی دیدی؟ با اون همه مصیبت و سختی " البته در نظر ما" میگه ما رایت الا جمیلا " چیزی به جز زیبای ندیدم" میدونم ما اون معرفت و دید زینب رو نداریم ولی وقتی کاری برای خدا باشه بدون ریا و هیچ انتظاری هر مشقتی زیبا به نظر می رسه ( منم که دیده نیالوده ام به بد دیدن  ) در راه خدا هیچ چیزی بد نیست باید خوب ببینیم.

نمی دونم ؟ تا کی میخوایم تو سرمون بزنیم و همش الکی عزاداری کنیم ؟ به کجا میخواییم برسیم از این کارها؟امام حسین برای یه عده شده مغازه ، برای عده ای هم مسخره بازی! هر روز هم که یه نوع جدید عزاداری مد میشه!

با این همه خرافات و حرفهای دروغ که دارن به حسین نسبت میدن نه تنها پیام اصلی قیام عاشورا رو  از بین میبرن بلکه شخصیت بزرگ امام حسین رو هم زیر سوال می برن و حسین با صلابت رو تبدیل می کنن به حسین مظلوم !

عده ای هم به خیال خام اینکه اره هر کاری بکنن ولی حسین رو دوست داشته باشن و براش یه قطره اشک بریزن دیگه خدا هر کاری کردن تا حالا روش قلم عفو می کشه و امام حسین پادرمیونی می کنه براشون دوسش دارن !!حسین رو بخاطر خودش نمیخوان بخاطر خودشون میخوان.

ولی هیچ کس به این فکر نمیکنه که ایا مرام و عقیده ی حسین چی بوده؟ ایا الان هم راه و روش حسین به درد میخوره یا نه؟ حسین چی کار کرده مگه ، که هنوز هم اسمش هست؟

تو زمانی داشت زندگی می کرد که ظلم و فساد داشت غوغا می کرد مثل الان .تو زمانی داشت زندگی می کرد که به یزید می گفتند امیرالمومنین . دید دیگه طاقت نداره و نمی تونه این همه ظلم رو تحمل کنه.همه ی عزیزانشو برداشت و قیام کرد به خاطر مبارزه با ظلم. از گرانبهاترین چیزش گذشت از جونش.

به خاطر اینکه مرامش این بود میمیرم ولی تن به ذلت نمیدهم و در مقابل ظلم سر فرود نمی اورم .

حسین عرضه اش رو داشت به پا خواست بر علیه همه چیز طغیان کرد و ازهیچ  چیزی نترسید .گفت:" اگر دین ندارید لااقل ازاده باشید"

اره شهادت رو انتخاب کرد :

شهادت نه یک باختن که یک انتخاب است ، انتخابی است که در آن مجاهد با قربانی کردن خویش ، در آستانه ی معبد آزادی و محراب عشق ، پیروز می شود.حسین آموخت که مرگ سیاه سرنوشت شوم مردمی زبونی است ، که به هر ننگی تن می دهند ، تا زنده بمانند، چه، کسانی که گستاخی آن را ندارند که شهادت را انتخاب کنند ،مرگ آنان را انتخاب خواهد کرد

حسین خیلی ادم باجراتی بود که از همه چیزش گذشت ...

ولی الان دیگه حسین نیست الان هزارو چهار صد سال از اون موقعه گذشته

این سالهای حرام گذشته....

من دنبال مرام و عقیده حسینم...

ایا کسی هست مرا یاری کند ؟؟